تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الزواج الموقت عند الصحابة والتابعين ( ازدواج موقت در رفتار و گفتار صحابه و تابعين ) ( فارسى ) — صفحة 35

مساهمون:

ص٣٥
شاهد عادل بر آن گواهى ندهد ، اما با بودن شهادت عدلين ، آن را مباح مىداند . « 1 » ج ) هندى مىگويد : طبرى از سعيد بن مسيب نقل مىكند كه گفت : ابن حريث و پسر فلانى ( هر دو ) متعه كردند و براى ابن حريث از متعه در زمان أبو بكر و عمر فرزندانى نيز متولد شد . « 2 » آيا ابن حريث كه از صحابى پيامبر صلى الله عليه و آله بود ، مرتكب زنا و فحشا شد و فرزندانى از زنا يا اولاد شبهه ناك داشت ؟ ! د ) عبد الرزاق از ابن جريج نقل مىكند كه گفت : أبو الزبير به من خبر داد كه از جابر بن عبد الله شنيدم ، مىگفت : عمرو بن حريث از كوفه آمد و كنيزى را متعه كرد و عمر را از اين قضيه آگاهى يافت و آن كنيز حامله شد . آنگاه عمر از او ماجرا را پرسيد و او گفت : عمرو بن حريث مرا متعه كرد . عمر از ابن حريث نيز پرسيد و او نيز همان را بازگو كرد . عمر گفت : چرا با ديگرى چنين كارى نكردى ؟ اين زمانى بود كه عمر از متعه نهى كرده بود . « 3 » ه‍ ) گفته مىشود عمرو بن حريث زنى از بنى سعد بن بكر را متعه كرد و فرزندى از او متولد شد . ولى عمرو ، فرزندىِ او را انكار كرد . « 4 » و ) ابن شبّه مىگويد : ابن ابى خداش موصلى « 5 » از عيسى بن يونس ، از
هامش
( 1 ) . المحلى ، ج 9 ، ص 519 ( 2 ) . كنز العمال ، ج 16 ، ص 518 ، ح 45712 ( 3 ) . مصنف عبد الرزاق ، ج 7 ، ص 500 ؛ فتح البارى ، ج 9 ، ص 172 ، و ج 11 ، ص 76 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 10 ، ص 371 ؛ سنن كبرى ، ج 7 ، ص 237 ( 4 ) . تاريخ المدينه ، ج 2 ، ص 719 ( 5 ) . اسدى موصلى ، ( متوفاى 255 ه‍ . ) ، و بعضى گفته‌اند 205 ه‍ . كتاب خلاصه خزرجى ، ص 173 .