متعه كرده ، حد زنا را جارى مىكند ، با اينكه هيچيك از اهل سنت چنين فتوايى صادر نكردهاند ، بلكه نهايت چيز آن است كه گفتهاند : بايد او را ادب كرد ، يا اينكه در آن اختلاف دارند و اگر فرزندى منعقد شد ، فرزند شبهه است ، نه آنكه زنا زاده باشد .
جزيرى مىگويد : فاعل ازدواج متعه مجازات مىشود ولى حد بر او جارى نمىگردد ؛ چون احتمال جواز متعه وجود دارد . . . « 1 »
شاهد سوم : گفتگوى عمران بن سواده :
طبرى با سند خود از عمران بن سواده نقل كرده كه گفت : نماز صبح را با عمر خوانديم و عمر سوره اسراء و سورهء ديگرى را همراه آن خواند و آنگاه منصرف شد . من با او برخاستم . رو به من كرد و گفت : آيا كارى دارى ؟ گفتم :
آرى . گفت : پس با من بيا . وقتى داخل خانه شد ، بر روى تخت قرار گرفت در حالى كه چيزى رويش نبود . گفتم : نصيحتى دارم ، گفت : نصيحتكننده ( خيرخواه ) صبح و شب ، خوش مىآيد ، گفتم : امّت چهار اشكال به تو دارند .
عمر سرِ تازيانهاش را در چانهاش و انتهاى آن را بر رانش قرار داد و گفت : ادامه بده !
گفتم : مىگويند كه تو :
* در ماههاى حج ، عمره را تحريم كردهاى در حالى كه پيامبر صلى الله عليه و آله و أبو بكر چنين نگفتهاند و اين كار حلال است . . . .
هامش
( 1 ) . الفقه على المذاهب الاربعة ، ج 4 ، ص 92 ؛ شرح زرقانى ، ج 3 ، ص 155