285 . عافيت
1324 - ارزش عافيت ( سلامتى )
4345 امام على عليه السلام : عافيت ، گواراترين نعمتهاست .
4346 امام على عليه السلام : هيچ جامهاىزيباتر از عافيت نيست .
4347 امام على عليه السلام : با عافيت و سلامتى است كه لذت زندگى چشيده مىشود .
4348 امام صادق عليه السلام : عافيت نعمتى پنهان ( ناشناخته ) است . هر گاه باشد به دست فراموشى سپرده مىشود ( كسى قدرش را نمىداند ) و هر گاه نباشد به ياد آورده مىشود .
1325 - آنچه عافيت مىآورد
4349 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس يك بار بر من صلوات فرستد ، خداوند درى از عافيت به رويش بگشايد .
4350 امام على عليه السلام : عافيت ده جزء است . نُه جزء آن در دم فرو بستن است مگر از ياد خدا و يك جزء در ترك همنشينى با نابخردان .
4351 امام صادق عليه السلام : هر كه خوش دارد از عافيت طولانى برخوردار شود ، تقواى خدا در پيش گيرد .
1326 - ترغيب به عافيت خواستن از خدا
4352 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله - چون شنيد مردى از خداوند طلب صبر مىكند - فرمود : از خدا بلا خواستى ، از او عافيت بخواه .
4353 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از خداوند چيزى خواسته نشده است كه نزد او محبوبتر از عافيت باشد .
4354 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از خداوند عافيت طلب كنيد ؛ زيرا بعد از [ نعمت ] يقين ، نعمتى بهتر از عافيت به كسى داده نشده است .
4355 الدعوات : روايت شده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله بر بيمارى وارد شد و حالش را پرسيد او گفت : نماز مغرب براى ما خواندى و سورهء قارعه را در آن تلاوت كردى ؛ من گفتم : خدايا ، اگر من گناهى نزد تو دارم كه مىخواهى مرا بدان در آخرت عذاب كنى ، آن را در همين دنيا جلو بينداز ؛ پس اين گونه كه مىبينى گرفتار شدم . حضرت فرمود : بد حرفى زدى . چرا نگفتى : « اى پروردگار ما ! ما را در دنيا و در آخرت نيكى عطا فرما و از عذاب آتش نگهمان دار » ؟
سپس رسول خدا صلى الله عليه و آله براى سلامتى آن مرد دعا كرد و او بهبود يافت .
4356 امام زين العابدين عليه السلام - آنگاه كه مردى را در حال طواف ديد كه مىگويد : بار خدايا ! به من صبر عطا فرما ! دستى به شانه او زد و فرمود : بلا مىطلبى ؟ بگو : بار خدايا ! به من عافيت و شكر بر عافيت عطا فرما .
1327 - دعاهايى در عافيت طلبى ( از خدا )
4357 امام كاظم عليه السلام : بار خدايا ! من از تو عافيت مسألت دارم ، عافيت نيكو عطايم كن و شكر بر عافيت و شكر بر شكرِ عافيت ارزانيم فرما .
1328 - بندگان خاصّ
4358 امام باقر عليه السلام : خداوند عز و جل را خاصگانى است كه آنان را از بلا نگه مىدارد ، زندگيشان را قرين عافيت مىسازد ، با عافيت روزيشان مىدهد ، در عافيت مىميراندشان ، در عافيت مبعوثشان مىكند و با عافيت در بهشت جايشان مىدهد .