و كسى كه [ مىخواهد
] 9 / B [
در بام كعبه نماز بخواند ، بخواند ايستاده و از جلو خود قدرى از زمين را بگذارد كه محاذى او باشد .
و اگر مصلّى [ نمازگزار ] به اجتهاد خود نماز خواند در تعيين قبله يا به جهت تنگى وقت ، قبله را معلوم نكرده نماز خواند ، پس اگر پشت به قبله بوده يا به طرف مشرق و مغرب بوده ، بعد از انكشاف فساد ، اعاده لازم است ؛ بلكه در صورت پشت به قبله ، قضا هم لازم دارد ؛ و اگر ميانهء مشرق و قبله ، يا مغرب و قبله بوده ، اعاده ندارد .
و اگر در اثناى نماز ملتفت شد كه از قبله ، منحرف است اگر انحراف جزئى باشد ، برگردد به سوى قبله ، و الّا از سر بگيرد ؛ و اگر جاهل به وقت بود و اجتهاد كرد و نماز هم خواند ، بعد [ از آن ] ، اجتهاد ديگر به جهت نماز ديگر لازم نيست . « 1 »
مقصد چهارم : در آنچه نماز خوانده مىشود در آن
و در آن ، دو مطلب است :
( مطلب ) اوّل : در لباس نمازگزارنده
( بدان كه ) واجب است در نماز ، پوشانيدن عورت به جامهء پاك ؛ مگر آن نجاساتى كه عفو در آنها رسيده [ است ] . و بايد جامهء او ، يا ملك خود باشد يا اذن از مالكش داشته باشد . و اگر در جامهء غصبى نماز خواند با علم به غصبيت ، باطل است ؛ چه آنكه عالم به حكم باشد يا جاهل .
و لباس جايز است از هر چيزى كه از زمين برويد مثل پنبه و كتاب و علف و پوست مأكول اللحم با آن كه تذكيه شده باشد ؛ چه دباغى شده باشد يا نه ؛ و همچنين پشم و پر و كرك ؛ اگرچه از مرده باشد به شرط آنكه جايى [ را ] كه به بدن چسبيده بشويند . و همچنين خز خالص و سنجاب و خامه كه با حرير بافته شده باشد .
و امّا حرير خالص ، حرام است بر مرد ، جز بند زير جامه و جوراب و كلاه و آنچه ساتر عورت نباشد .
و جايز است سوارى بر حرير و نشستن بر آن و حاشيهء لباس كردن ؛ به شرط آنكه زياده از چهار انگشت نباشد . و حرير جايز است به جهت زنان .
هامش
( 1 ) . براى توضيح بيشتر و اطلاعات تكميلى ، نك : رسالهء صلاتيه ، ص 174 - 176 .