شبانهروزى يك دفعه جامهء خود را بشويد . « 1 »
( فائده )
اگر معلوم است محلّ نجاست ، كه همانجا شسته [ مى ] شود . و اگر مشتبه شده ، جميع آن چيزهايى [ را ] كه در آن شبهه مىرود ، آب [ مى ] كشد .
و اگر يكى از دو جامه نجس شد و نمىداند كه نجس ، كدام است ؛ هر دو را آب [ مى ] كشد . و اگر از شستن آن معذور باشد و جامهء ديگر نداشته باشد ، در هر دو جامه ، نماز كند كه دو نماز باشد .
و هرچه ملاقات كرد با نجاست ، با ترى ، نجس مىشود ؛ و نجس نشود اگر هر دو خشك باشند .
و در جامهء نجس يا با بدن نجس ، عمدا نماز خواند ، اگر وقت است اعاده ، و الّا قضا لازم است ؛
و اگر مىدانست جامه نجس است و بعد فراموش كرد و داخل نماز شد و بعد ملتفت شد ، اعاده دارد و قضا ندارد ؛
و اگر از اصل ، نجاست را نمىدانست و بعد از نماز فهميد كه جامهاش نجس شده ، نه اعاده دارد نه قضا .
و اگر در اثناء نماز ملتفت شد نجاست را ، اگر ممكن است در حال نماز ، جامه را زايل [ كند ] ، و اگر ممكن نيست مگر به بطلان نماز ، نماز را باطل كند و تبديل نمايد .
] 8 / A [
و اگر جامهاش نجس شد و غير [ از ] آن جامهاى ندارد ، برهنه نماز كند . و اگر نمىتواند برهنه نماز كند به جهت سرما يا غير آن ، در همان جامه نماز كند و قضا و اعاده ندارد .
و پاك مىكند زمين را ، آنچه را كه آفتاب بخشكاند از بول و باقى نجاسات ، و همچنين بوريا و حصير و بناء و عمارت و گياه را .
و پاك مىكند آتش ، هرچه را كه استحاله كند .
و پاك مىكند زمين ، باطن چكمه و نعل و پا را به شرط زوال عين نجاست ؛ اگر به
هامش
( 1 ) . و در آب جارى و باران ، عصر لازم نيست ؛ به مجرّد ملاقات پاك است . [ شيخ محمّد على ] .