و مستحبّ است زياد كردن در كفن ، برد ( كه جامهاى مخصوص است كه از يمن است ) « 1 » ، به شرط آن كه بافته با طلا نباشد از براى مرد ؛ و جامهء زياده به جهت دو ران ؛ و آنكه عمامه بر سر او پيچند با تحت الحنك . و اگر مرده زن باشد مستحبّ است زياد كردن جامهء ديگر به جهت دو پستان او ، و زيادهء نمط - و آن قسمى از لباس است كه تمام بدن را مىپوشاند و سفيد است مشتمل بر خطوط سياه - و آنكه عوض عمامه ، او را قناع [ - مقنعه ] به سر كنند ؛ و بپاشند بر كفن ، طيب كوبيده را ؛ و اينكه بگذارند با ميّت دو شاخه از درخت خرما ، و گرنه از درخت سدر ، و گرنه از درخت بيد ، و گرنه از مطلق درخت سبز .
و مستحبّ است نوشتن اسم ميّت را با آنكه شهادت مىدهد به شهادتين ، و اقرار به ائمّه عليهم السّلام بر لفافه و پيراهن و ازار .
و مستحبّ است نرم كردن كافور را با دست ، و گذاردن آنچه زياد آمد [ ه است ] از كافور بر سينهء ميّت .
و مستحبّ است دوختن كفن با ريسمانهاى خودش نه ريسمان از خارج ، و اين كه كفن پنبه باشد .
و مكروه است آن كه كفن ، كتان باشد ؛ يا آستين داشته باشد .
و مكروه است نوشتن با سياهى ، و گذاردن كافور بر گوش و چشم او .
( فائده )
كفن زن ، واجب است بر شوهر ؛ اگرچه زن بىنياز باشد . و كفن از اصل تركه محسوب است و بر همه چيز مقدّم است ، و بعد از آن در رتبه ، فرض است كه از اصل تركه خارج است ، پس وصيّت از ثلث محسوب است ، و باقى مانده ميراث است .
و مستحبّ است بر مسلمين ، دادن كفن ميّت ، اگر به قدر كفن ندارد .
و اگر بعد از كفن كردن ، از ميّت نجاستى خارج شد ، بايد بدن او و كفن او شسته شود ، و اگر نجاستى به كفن رسيد بعد از اينكه مرده را در قبر گذاردند ، آن محلّ نجاست بريده شود .
هامش
( 1 ) . نك : روض الجنان ، ج 1 ، ص 286 .