بدهد - ؛
و شراب ( اگرچه براى معالجه باشد ) بعد از انقلاب - اگرچه به ادويه و مانند آن منقلب شده ، اگرچه مكروه است - ؛ و اگر به نجس منقلب شد و يا كافرى با آن مباشرت كرد ، به انقلاب ، پاك نمىشود .
[ مسئلهء ] ( دوازدهم ) : اگر شراب ، به سركه مخلوط و مستهلك شد ، حلال نمىشود .
[ مسئلهء ] ( سيزدهم ) : اگر گوشت افتاده شده ، ديده شد و تذكيهء آن ، معلوم نيست ، اجتناب لازم است ؛ و بعضى گفتهاند : « اگر در آتش گرفته و جمع شود ، محكوم به تذكيه است » « 1 » .
[ مسئلهء ] ( چهاردهم ) : جايز است آب كشيدن به پوست ميته ، براى غير نماز « 2 » ؛ و [ لى ] ترك آن بهتر است .
[ مسئلهء ] ( پانزدهم ) : حرام است استعمال موى خوك ، و در حال ضرورت استعمال شود از آن ، [ هر ] آنچه [ كه ] روغن و چربى [ در آن ] نيست ؛ « 3 » و آنچه [ كه ] با بدن
هامش
( 1 ) . برخى از بزرگانى كه اين قول را پذيرفته و نقل نمودهاند ، عبارتند از :
الف : شيخ صدوق در المقنع ( ص 423 - 424 ) و من لا يحضره الفقيه ( ج 3 ، ص 217 ) ؛
ب : والد شيخ صدوق به نقل شهيد اوّل در غاية المراد ( ج 3 ، ص 543 ) ؛
ج : ابو الصلاح حلبى در الكافي في الفقه ( ص 321 ) ؛
د : ابن زهره حلبى در غنية النزوع ( ص 401 ) ؛
ه : ابن حمزهء طوسى در الوسيلة ( ص 362 ) ؛
و : ابن ادريس حلّى در السرائر ( ج 3 ، ص 113 ) ؛
ز : قطب الدين كيدرى در اصباح الشيعة ( ص 388 ) ؛
ح : يحيى بن سعيد حلّى در الجامع للشرايع ( ص 387 ) ؛
ط : سعد بن عبد اللّه - اشعرى قمى - صاحب كتاب « الرحمة » - به نقل شهيد اوّل در غاية المراد ( ج 3 ، ص 543 ) ؛
ى : محقق حلّى در المختصر النافع ( ص 255 )
شهيد اوّل در غاية المراد ( ج 3 ، ص 544 ) ؛ بيان شهيد در اين مورد ، چنين است : « و احتج بعضهم عليه بالإجماع ، و هو غير بعيد » .
( 2 ) . در نسخه « در غير به جهت نماز » بدل « براى غير نماز » است .
( 3 ) . در نسخهء ترجمه چنين آمده است : « از او آنچه روغن و چربى . . . » ؛ كه دنبالهء آن در حاشيه قرار گرفته و لكن به جهت برش صحّافى ، خوانا نمىباشد .