صورتى است كه جوجه ، در تخم حركت كرده باشد ، و الّا به جهت هر تخمى كه شكسته يك دفعه شتر نر را بر شتر ماده بكشد . و آنچه زاييد ، همان كفّاره است ؛ و اگر از اين عاجز بود ، در هر تخمى يك گوسفند بدهد ؛ و اگر عاجز است ، ده فقير را اطعام نمايد ؛ و اگر از آن هم عاجز است ، سه روز روزه بگيرد .
و در شكستن تخم قطا ؛ ( يعنى سنگخواره و كبك ) ، در هر تخمى يك گوسفندى بدهد كه داخل دو سال باشد ، اگر جوجهاش در آن حركت كرده باشد . و الّا گوسفند نر را بر ميش به عدد هر تخم كه شكسته [ است ] بكشد و آنچه زاييد ، كفّاره است ؛ و اگر عاجز شد در هر تخم ، يك گوسفند بدهد ؛ و اگر از آن [ هم ] عاجز است ، ده فقير را طعام بدهد ؛ و اگر عاجز است از آن ، سه روز روزه بگيرد .
و در صيد كبوتر - و كبوتر هر مرغ طوقدارى است از قبيل طوق سرخ و زرد - ، از هر كبوترى يك گوسفند بدهد ، اگر محرم بوده ولى در حلّ صيد كرد . و در هر بچه از كبوتر كه صيد كند ، يك بره بدهد ، و در هر تخمى كه بچه در آن متحرّك شد ، يك بره بدهد ؛ و اگر حركت نكرده ، در هر تخمى يك درهم بدهد . و اگر محلّ بود و در حرم صيد كرد ، در [ صيد ] هر كبوترى يك درهم بدهد . و در بچهء كبوتر نصف درهم [ بدهد ] .
و در هر تخمى چهار يك درهم . و اگر محرم بود و در حرم صيد كرد ، در تمام اين احكامى كه بر صيد كبوتر يا بچهء آن يا شكستن تخم
] 14 / B [
آن بود ، در اينجا مضاعف مىشود و بايد كه علاوه بر كفّارهء مذكوره ، به قيمت كبوتر حرم ، علف به جهت كبوتر بخرد .
و در صيد هر يك از سنگخواره و كبك و درّاج ( كه نوعى از مرغان رنگين است ) ، يك بره كه از شير باز شده باشد ، بدهد .
و در هر يك از خارپشت و سوسمار و موش صحرايى ، يك بزغاله بدهد .
و در هر يك از گنجشك و قبّره ( كه شبيه گنجشك است ) ، و صعوه ( كه ذنب جنبان مىگويند ) ، يك مدّ ( كه شايد پنجاه از طعام باشد ) ، بدهد .
و در كشتن ملخ ، يك كف از طعام بدهد . و همچنين اگر شپش را از بدن بيندازد كه [ بايد ] يك كف از طعام بدهد . و در كشتن زنبور عمدا [ نه خطايى ] ، يك گوسفند بدهد .