تأييد مىكند اين اجماع را كه عذاب كفر و نافرمانى بشفاعت ساقط نميشود و مسلّم است صحّت روايت از عبد اللَّه مسعود گويد : شفاعت مىكند پيامبر شما صلّى اللَّه عليه و آله چهارمى از چهار نفر شفعاء 1 - جبرئيل 2 - ابراهيم 3 - موسى يا عيسى 4 - پيامبر شما . شفاعت نميكند هيچكس بيش از آنچه شفاعت مىكند پيامبر شما . پس از او پيامبران آن گاه صدّيقون پس آن گه شهيدان و باقى ميماند قومى در دوزخ . پس بايشان ميگويند چه چيز شما را بدوزخ كشانيد تا سخن او پس سودى نداشت براى ايشان شفاعت شفاعتگرها .
ابن مسعود گويد : پس اين گروه در دوزخ ميمانند . و از حسن از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت شده كه گفت مردى از اهل بهشت ميگويد در روز قيامت اى پروردگار من فلان بندهات در دنيا مرا شربتى آب داد . پس شفاعت مرا در باره او به پذير . پس ميگويد : برو و او را از آتش بيرون آور ، پس ميرود و در آتش جستجو مىكند تا او را از آتش بيرون ميآورد . و فرمود : آن حضرت بدرستى كه از امّت من به زودى داخل بهشت ميشوند بشفاعت من بيشتر از قبيلهء مضرّ ( كه زيادترين قبائل قريش انداز جمعيّت )
( فَما لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ )
يعنى چه چيز براى ايشانست و چرا اعراض كردند و پشت به قرآن نمودند . و ايمان به آن نياوردند . و تذكره ، بخاطر آوردن مواعظ قرآنست و معناى آن اين است : چيزى براى ايشان نيست در آخرت وقتى اعراض از قرآن نموده و دور
هامش
( نخوانديم 2 - زكات مالمان را بمستمندان و درويشان بايد داده باشيم نداديم و دو كار را نبايد بكنيم ما كرديم 1 - نبايد با اهل ضلالت و گمراهان و فريب كاران مراوده كنيم كرديم 2 - تكذيب روز قيامت نبايد كنيم ما تكذيب كرديم .