تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٦ — صفحة 68

مساهمون:

ص٦٨

( إِنْ هذا إِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِ ) يعنى نيست مگر سخن آدمى و نيست از نزد خدا ( و حال آنكه اگر قرآن جادو يا از سخن آدمى بود چنانچه او لعنتى گفت هر آينه براى جادوگرها امكان داشت كه مثل آن را بياورند ) و وليد و غير آن با فصاحتى كه دارند توانايى و قدرت آوردن مانند آن را داشته باشند و حال آنكه نتوانستند يك آيه هم بياورند . سپس خداى سبحان او را تهديد فرموده و گفت ( سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ) يعنى به زودى او را دوزخ اندازم و او را ملازم آتش قرار دهم . و گفته‌اند « سقر » دركه و طبقه‌اى از دركات و طبقات دوزخ است . و برخى گفته درى از درهاى جهنّم است . ( وَ ما أَدْراكَ ) نميدانى اى شنونده ( ما سَقَرُ ) سقر چيست در تنگنايى و سختى و بيم و ترس . و پاره از صفات آن را تعريف نموده و گفت ( لا تُبْقِي وَ لا تَذَرُ ) مجاهد گفت يعنى باقى نميگذارد براى آنان گوشتى مگر اينكه خورده و نابود مىكند و آنها را رها هم نميكند وقتى كه عود كردند و از نو خلق شدند . جبائى گويد : باقى نميگذارد چيزى را مگر ميسوزاند و باقى نميگذارد براى آنان بلكه ميرسند بنهايت كوشش آنان در انواع عذاب و شكنجه‌ها . ( لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ ) يعنى عذابى كه پوستها را تغيير ميدهد و برخى گفته چنان پوستها را سوزانيده تا سياه‌تر از شب تاريك مىكند . ( عَلَيْها تِسْعَةَ عَشَرَ ) بر آنست نوزده و يا چند نفر از فرشتگان كه ايشان خزينه داران آتشند . مالك دوزخ است با هيجده نفر ديگر كه چشمهاى آنها مانند برق جهنده و دندانهاى آنان مانند سر نيزه‌هاى تيز و برّان و آتش از دهانهاى آنان بيرون ميآيد ميان دو كتف آنها به اندازه مسافت نه سال راه