او مثل قرائت كسى كه ( الظّالمون اعدّ لهم ) قرائت كرده و بيان آن گذشت . و كسى كه ( و الارض مع ذلك ) خوانده پس شايد او گفته كه اين تفسير قرائت مشهور است براى اينكه مقصود در آن تربيت زمان نيست و مقصود اجتماع آسمان و زمين است در آفرينش نه اينكه زمان هر دو فعل يكيست و اين مثل قول تو است كه مىگويى فلانى كريم است پس شنونده ميگويد و او با اين كرامت شجاع هم هست يعنى جامع دو صفت است و امّا قول كسى كه ( لمن ترى ) با تاء مفتوحه خوانده پس ممكن است كه خطاب به پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله باشد و مقصود ( لمن ترى يا محمّد من النّاس ) باشد پس اشاره ببعض كند و مقصودش جنس و جميع باشد مثل گفته لبيد شاعر :
و لقد سئمت من الحياة و طولها * و سؤال هذا النّاس كيف لبيد
هر آينه من از زندگى و طول عمر و پرسش اين مردم كه اى لبيد چگونهاى خسته شدم پس اشاره بجنس مردم كرده و ما ميدانيم كه همه آنها شاهد و حاضر در زمان او و نزد او نبودند و ممكن است كه تاء در ( ترى ) براى جحيم باشد يعنى براى كسى كه آتش او را مىبيند .
لغت :
السّمك : ارتفاع و بلندى در مقابل عمق و گوديست به جهت اينكه رفتن جسم است بسبب تأليف به طرف بالا و به عكس صفت عمق است و مسموكات آسمانهاست براى ارتفاع و بلندى آن و از آنست سخن امير المؤمنين عليه السّلام . يا داعم المسموكات . اى استوار كننده آسمانها و بلنديها .
فرزدق شاعر گويد :
انّ الّذي سمك السّماء بنى لنا * بيتا دعائمه اعزّ و اطول