و باسنادش از سعيد بن مسيّب از على بن ابى طالب عليه السّلام كه گفت پرسيدم از پيامبر از ثواب قرآن پس مرا خبر داد از ثواب سوره سورههاى قرآن بنا بر آن طوريكه از آسمان نازل شده . و اوّل سورهاى كه بر او نازل گرديد در مكّه سوره فاتحة الكتاب بود آن گاه اقراء باسم ربك سپس ن تا اينكه گفت و اوّل سورهاى كه در مدينه نازل گرديد سوره بقرهء بود پس از آن انفال پس از آن آل عمران پس از آن احزاب ، پس از آن ممتحنه ، پس از آن نساء ، پس از آن اذا زلزلت پس از آن حديد پس از آن سوره محمّد ، پس از آن رعد پس از آن سورهء الرّحمن ، پس از آن هل اتى تا آنجا كه گفت . پس اين سورههايى است كه در مدينه نازل شده سپس پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود تمام قرآن يكصد و چهارده سوره است و تمام آيات آن ( 6236 ) ششهزار و دويست و سى و شش آيه و تمام حروف قرآن سيصد و بيست يكهزار و دويست و پنجاه حرف ( 321250 ) رغبت نميكند در فرا گرفتن قرآن مگر سعادتمندها و متعهّد - قرائت آن نميشود مگر اولياء خدا .
هامش
(قد قام بالباب له حنين * يشكو الى اللَّه و يستكينكلّ امرء بكسبه رهيناى فاطمه صاحب عقل و يقين . اى دختر بهترين تمام مردم . آيا نميبينى مسكين بيچاره را كه گرسنه و غمگين در خانه ما آمده و ناله مىكند و به خدا مينالد و شكايت مىكند . هر انسانى در گرو اعمالش مىباشد .
پس فاطمه سلام اللَّه عليها در پاسخ آن حضرت گفت :امرك عندى يا ابن عم طاعة * ما بى لئوم و لا ضراعةاعطيه و لا ندعه ساعة * نرجو له الغياث فى المجاعةو نلحق الاخيار و الجماعة * و ندخل الجنّة بالشّفاعةپسر عمو جان فرمان شما نزد من مورد اطاعت و مرا هيچ ملامت و ناراحتى نيست . آنچه دارم او را مىدهم و يك ساعت هم تأخير نمىاندازم اميد داريم