تفسير :
سپس خداوند سبحان اهل تكليف را براى آگاهيدن آنها توحيد خدا را مخاطب نموده و فرمود :
أَ لَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً
آيا نديديد چگونه خدا آفريد هفت آسمان را طبقهاى بعد از طبقه يعنى يكى را مانند قبه بالاى ديگرى قرار داده .
وَ جَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً
و قرار داده ماه در شب در آسمان ، نور روشنايى فروزنده . در اين چند وجه گفتهاند .
1 - ابن عبّاس گويد : يعنى ماه را در آسمانها و زمين نور قرار داد گويد روشن مىكند پشتش آنچه از آسمانها در آن سمت قرار دارد و رويش روشن مىكند اهل زمين را و همين طور است خورشيد .
2 - اينكه فيهنّ به معناى معهنّ باشد . يعنى قرار داد خورشيد را با خلق آسمانها نورى براى اهل زمين .
3 - اينكه فيهنّ بمعنى فى حيّزهنّ در ظرف و مكان آنها گر چه ماه در يكى از آسمانها باشد چنانچه مىگويى . انّ فى هذه الدّور لبئرا . البتّه در اين خانهها چاه آبى است اگر چه چاه در يكى از آنها باشد . براى اينكه بودن در يكى از آنها بودن در تمام آنهاست و چنانچه مىگويى آمدم بنى تميم را و حال آنكه فقط نزد بعضى از آنها آمدى .
وَ جَعَلَ الشَّمْسَ سِراجاً
يعنى خورشيد را چراغ فروزان قرار داد براى اهل زمين . پس چون در خورشيد نور براى روشنايى قرار داده شده آن چراغ عالم است چنانچه مصباح چراغ انسانست .