( وَ وَدُّوا )
و با اين كار شما دوست دارند
( لَوْ تَكْفُرُونَ )
كه شما كفر به خدا بورزيد چنانچه آنها كافر شدند و دوست دارند كه شما مرتد شويد و از دينتان بر گرديد .
( لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحامُكُمْ )
هرگز بشما سودى ندهند خويشاوندان و ارحام تان
( وَ لا أَوْلادُكُمْ )
و نه فرزندانتان يعنى تحميل نكند شما را خويشان و فرزندان تان كه در مكّه هستند بر خيانت به پيامبر و مؤمنين ، پس هرگز بشما سودى و نفعى ندهند اين گروهى كه براى ايشان خدا را معصيت نموديد .
( يَوْمَ الْقِيامَةِ يَفْصِلُ )
روز قيامت جدا مىكند خدا
( بَيْنَكُمْ )
ميان شما را پس اهل ايمان و طاعت را داخل بهشت مىكند و اهل كفر و عصيان را به آتش مى افكند و در اين روز جدا ميشوند بعضى از بعض ديگر ، پس خويش ، و نزديك مؤمن نميبيند در بهشت خويش كافر خود را در دوزخ .
و بعضى گويند : يعنى حكومت و داورى مىكند ميان شما از باب فصل حكومت و داورى .
( وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ )
يعنى خدا داناى باعمال شماست ، خداوند سبحان دانست آنچه را كه حاطب نمود از نامه نگارى باهل مكّه تا خبر داد پيامبر خود را به اين ، سپس خداوند سبحان براى ايشان مثل ابراهيم عليه السلام را زد در ترك موالات و دوستى با كفّار پس فرمود :
( قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ )
يعنى براى شماست اقتداء نيكويى ( در ابراهيم ) عليه السلام خليل خدا .
( وَ الَّذِينَ مَعَهُ )
و كسانى كه با او هستند از آنهايى كه ايمان آوردند و پيروى كردند او را .