( تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ )
يعنى در پنهانى با ايشان اعلان ميكنيد كه بين شما و ايشان دوستى است ، و بعضى گويند : كه با براى تعليل است ، يعنى آگاهى ميدهند ايشان را باحوال پيامبر در پنهانى بعلّت دوستى كه بين شما و ايشان بر قرار است ، اين كار را كسى نموده كه گمان مىكند آنچه كه كرده و مىكند بر من پوشيده است .
( وَ أَنَا أَعْلَمُ بِما أَخْفَيْتُمْ وَ ما أَعْلَنْتُمْ )
و حال آنكه من داناترم به آنچه كه شما در پنهانى ميكنيد و يا در ظاهر و علانيه بر من چيزى از اينها مخفى نيست ، و من پيامبرم را بر آن آگاه ميكنم .
( وَ مَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ )
يعنى و كسى كه در نهانى با آنها دوستى كند و اخبار پيامبرم را از شما يا گروه مؤمنين را برساند بايشان بعد از اين بيان .
( فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ )
پس جدّا عدول از راه حق نموده و تجاوز از طريق صلاح كرده است و در اين آيه دلالت است بر اينكه گناه كبيره انسانى را از ايمان بيرون نميكند ، براى آنكه هيچكس نگفته كه حاطب بواسطه گناه كبيرهاى كه كرده از ايمان بيرون رفته و مرتد شده است .
( إِنْ يَثْقَفُوكُمْ )
يعنى اين گروه كفّار اگر بر شما مسلّط شوند و شما را مغلوب كنند .
( يَكُونُوا لَكُمْ أَعْداءً وَ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ )
يعنى :
دشمنانتان باشند و دستهاى خود را براى زدن شما دراز و زبانشان را براى فحش دادن بشما بگشايند ، و مقصود اينست كه ايشان دشمنى ميكنند با شما و - سودى عايد شما نميشود از دوستى با ايشان و آنها هدف و غرض خود را رها نكنند از رساندن بدى بشما با دست و زبانشان .