( وَ لا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا )
و قرار نده در دلهاى ما حقدى و حسدى يا كينه و عداوتى بر كسانى كه ايمان آوردند ، سؤال كردند از خداى سبحان كه اين صفات رذيله را با لطفش در دلهاشان قرار ندهد .
و در اينجا احتراز لطيف است و آن اينست كه ايشان خوب دعا كردند براى مؤمنين و نفرستادند قول را فرستادنى و معنايش اينست كه پروردگارا ما را نگهدار از اينكه سوء قصدى نسبت بمؤمنين كنيم و شكّى نيست در اينكه كسى كه مؤمنى را دشمن بدارد و نسبت به او سوء قصد كند براى ايمانش كافر است ، و اگر براى ايمان نباشد براى چيز ديگر باشد پس او فاسق است .
( رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ )
پروردگارا بدرستى كه تو بر بندگانت مهربان و نعمت دهنده بر ايشانى
.