نمايند وقتى از ايشان شك و ترديدى ظاهر شد
( فَصَدُّوا )
پس منع كردند خودشان و غير خودشان را
( عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ )
از راه خدايى كه آن حق و هدايت بود .
( فَلَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ )
پس براى ايشانست عذابى كه موهون و خوار ، و زيانكار كند ايشان را .
( لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ )
هرگز بينياز نكند ايشان را اموالى كه جمع كردند آن را
( وَ لا أَوْلادُهُمْ )
و مستغنى نكند ايشان را اولادى كه بجا گذاردند .
( مِنَ اللَّهِ شَيْئاً أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ )
از خدا چيزى ، ايشانند اصحاب آتش كه براى ابد در آن خواهند بود .
( يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيَحْلِفُونَ )
روزى كه خدا همه آنها را مبعوث - خواهد نمود ، پس قسم ميخورند براى خدا .
( كَما يَحْلِفُونَ لَكُمْ )
چنان كه براى شما قسم ميخوردند در دنيا به اينكه ايشان بر آن بودند آن حق است .
( وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلى شَيْءٍ )
و خيال ميكردند كه ايشان چيزى هستند يعنى منافقين خيال ميكنند در دنيا كه ايشان هدايت شدهاند براى آنكه در آخرت شكها زائل مىشود .
حسن گويد : در قيامت موقفهايى است يك موقف و پاسگاهى است كه در آن قباحت و زشتى دروغ به خوبى شناخته مىشود ، پس آن را در آن واميگذارند و يك پاسگاه است كه در آن مانند بيهوشان ميشوند پس سخن ميگويند به زبان كودكان دروغ و غير دروغ و خيال ميكنند كه ايشان بر چيزى هستند در اين مكانى كه به دروغ قسم ميخورند
( أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْكاذِبُونَ )
آگاه باشيد كه ايشان در ايمان و گفتارشان در دنيا دروغگو بودند .