اهل مكّه دارم در ايمنى صيانت قرار داده باشم .
سدى گويد : دربارهء عبد اللَّه بن ابى و پسرش عبيد اللَّه بن عبد اللَّه نازل شده و اين پسر نزد پيغمبر ( ص ) بود پس پيغمبر ( ص ) آبى نوشيد ، پس عبيد اللَّه گفت سؤر و باقى مانده از آب را بگذار تا بپدرم بدهم شايد خدا دل او را پاك كند پس پيغمبر ( ص ) به او داد پس براى عبد اللَّه بن ابى آورد ، پس گفت اين چيست گفت پيش مانده و بقيّه آب رسول خداست براى تو آوردهام تا بيا شامى تا شايد خدا قلبت را پاك كند پس ( آن منافق ) گفت چرا ادرار و بول مادرت را نياوردى برايم ، پس عبيد اللَّه برگشت نزد پيغمبر ( ص ) و گفت اجازه بده تا او را بكشم فرمود نه بلكه مدارا و مهربانى با او كن ، سپس خداوند سبحان فرمود : و گفت
( أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ )
حسن گويد : آن گروهند كه در دلهاى ايشان ايمان ثبت شده به آنچه كه از الطاف با ايشان شده ، پس مانند مكتوب و نوشته شده است .
ابو على فارسى گويد : در قلوبشان علامت و نشانهء ايمان نوشته شده ، و معنايش اينست كه آن علامت و داغ و نشانه است براى فرشتگانى كه آنها را مى بينند و ميفهمند كه ايشان مؤمنين هستند چنانچه دربارهء كفار فرموده
( وَ طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ )
« 1 » و نوشته است خدا بر قلوب ايشان علامتى را كه ميداند كسى كه آن را مشاهده كند از فرشتگان كه آن نوشته بر قلب اوست .
( وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ )
زجاج گويد : يعنى تقويت مىكند ايشان را بنور ايمان و دلالت مىكند بر آن قول او
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي - مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ
« 2 » و همچنين ما وحى كرديم بسوى تو روحى از امر خود
هامش
( 1 ) - سوره توبه آيه 93 .
( 2 ) سورهء شورا آيهء 52 .