( وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ )
و نيست زندگى دنيا مگر متاعى فريبنده براى كسى كه مغرور به آن شده و براى قيامتش كار نكند .
سعيد بن جبير گويد : متاع فريبنده است كسى را كه اشتغال بطلب آخرت نكند ، و كسى كه مشغول به طلب آخرت شود ، پس دنيا براى او متاع بلاغ است به چيزى كه آن بهتر از آن است .
و بعضى گويند : و عمل و كار كردن براى زندگى دنيا متاع غرور است و آن براستى در زوال و نابودى مانند اين چيزهاييست كه مثل به آن زده شده است .