( وَ زِينَةٌ )
كه بسبب آن آرايش مينمائيد در دنيا .
و بعضى گويند : اراده نموده به آن اينكه آن در چشمان اهل دنيا زيور و آرايش ميآيد آن گاه متلاشى شده و نابود ميگردد .
( وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ )
ابن عباس گويد : يعنى مردى بسبب دنيا دارى با دوست و همسايهاش مفاخرت و مباهات مىكند .
( وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ )
گويد : جمع مىكند مالى را كه حلال براى او نيست به جهت زياد كردن و سركشى كردن بر اولياء خدا بمالش و اولادش و خدامش و مقصود اينست كه عمرش را در اين چيزها فانى مىكند سپس خداوند سبحان براى اين زندگانى مثالى زد و گفت :
( كَمَثَلِ غَيْثٍ )
يعنى بارانى كه -
( أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ )
يعنى كشاورزان و زارعين تعجّب ميكنند از آنچه كه بسبب اين باران ميرويد .
زجاج گويد : و ممكن است كه مقصود كفّار به خدا باشد زيرا كه كافر شگفتى و اعجابش به دنيا شديدتر از غير اوست .
( ثُمَّ يَهِيجُ )
يعنى سپس خشك مىشود
( فَتَراهُ مُصْفَرًّا )
يعنى : پس مى بينى آن را كه چون نزديك خشك شدن مىشود زرد ميگردد
( ثُمَّ يَكُونُ حُطاماً )
آن گاه پس از خشكيدن خم شده و شكسته مىشود ، و شرح اين مثل در سورهء يونس گذشت .
( وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَدِيدٌ )
مقاتل گويد : در روز قيامت عذاب و شكنجه خدا بر دشمنان خدا بسيار سخت است .
( وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ )
و آمرزش از خدا و رضوان او براى اولياء خدا و اهل طاعت او .