هفتاد حلّه حرير ديده مىشود چنانچه ريسمان از پشت ياقوت ديده مىشود .
( هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ )
يعنى نيست پاداش كسى كه در دنيا كار خوب و احسانى كرده مگر آنكه در آخرت به او احسان شود .
ابن عباس گويد : آيا پاداش كسى كه لا إله الّا اللَّه گويد و به آنچه پيامبر اسلام حضرت محمد ( ص ) آورده عمل كند جز بهشت است ، و از طريق انس بن مالك - روايت شده كه گفت : پيغمبر خدا ( ص ) اين آيه را قرائت نمود و فرمود : آيا مى دانيد كه پروردگارتان چه ميگويد ) گفتند خدا و پيامبر او دانا هستند فرمود :
پروردگار شما ميگويد آيا پاداش كسى كه ما بر او نعمت دادهايم بتوحيد و شناخت يكتايى خدا جز بهشت است .
و بعضى گويند : يعنى آيا پاداش كسى كه بر شما نيكى مىكند به اين نعمتها جز اينست كه شما هم خوب بجا آوريد شكر و بندگى او را .
و عياشى باسنادش از حسن بن سعيد از عثمان بن عيسى از على بن سالم روايت كرده كه گفت : شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه ميفرمود :
آيهاى در كتاب خدا محكم و مسجّل است ، گفتم آن كدام است ؟
فرمود : قول خداى تعالى
( هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ )
جارى شده در كافر و مؤمن و نيكوكار و تبهكار و كسى كه كار و خدمت خوبى به او شود بر اوست كه تلافى كند به او و تلافى و جبران اين نيست كه آنچه او كرده اين بكند تا آنكه فزونى و برترى يابد ، پس اگر كردى چنان كه او كرد برترى و فضيلت براى اوست ، كه او اوّل شروع كرده است
. قول خداى تعالى :