است ؟ .
زهرى گويد : پيامبر خدا ( ص ) هنگامى كه از آن حضرت خواستند كه مردى در باره آنها قضاوت و داورى كند فرمود ، هر كس كه از اصحاب من خواستيد اختيار كنيد ، پس ايشان سعد بن معاذ را اختيار كردند ، و پيامبر خدا ( ص ) هم رضايت داد .
پس بر حكم و داورى سعد بن معاذ تن در دادند و تسليم شدند ، پس پيغمبر ( ص ) امر فرمود آنها را خلع سلاح كنند و آنها را در قبهاى قرار دادند و دستور داد شانه آنها را بسته و آنها را در خانه اسامه حبس نمودند ، و فرستاد عقب سعد بن معاذ پس او را آوردند و او حكم نمود كه مردان رزمنده آنها را بكشند و زنان و كودكان آنها را اسير نمايند و اموال آنها را تقسيم و اراضى و منازلشان مخصوص مهاجرين باشد ( و چون انصار ناراحت شدند ) فرمود شما صاحب منزل و زمين هستيد ولى مهاجرين از خود سكنايى ندارند .
پس پيامبر ( ص ) تكبير گفت و به سعد فرمود ، حقيقتا در باره آنها حكم كردى به حكم خداى عز و جل ، و در بعضى از روايات است كه فرمود ، هر آينه بحقيقت حكم كردى در ميان ايشان به حكم خدا از بالاى هفت آسمان « 1 » و ارقعه جمع رقيع نام آسمان دنياست .
پس پيامبر ( ص ) مردان رزمنده آنها را كه گمان كردهاند ششصد نفر
هامش
( 1 ) - خداوند تبارك و تعالى منزّه از مكان بلكه او بما و شما از رگ گردن مان نزديكتر است و اختصاص به آسمان ندارد بلكه اين عبارت از علوّ و بلندى معنوى است به چيزى كه در تفاهم مردم تعبير از آن مىشود از علو ظاهرى و دلالت بر اثبات مكان يقين براى خدا مىكند .