عبد اللَّه بن مسعود گويد : كفى اللَّه المؤمنين القتال بعلى بن ابى طالب عليه السلام و كشتن او عمرو بن عبد ود را كه همين سبب فرار ايشان شد ، و از حضرت ابى عبد اللَّه امام صادق عليه السلام هم همين گونه روايت شده « 1 » .
وَ كانَ اللَّهُ قَوِيًّا
يعنى خدا بهر چه خواهد توانا است .
( عَزِيزاً )
هيچ چيزى در عالم بر او ممتنع نيست ، و بعضى گفتهاند كه در ملك و سلطنت خود قوى و توانا و در قهر و انتقامش عزيز و غالب است
هامش
( 1 ) - حاكم ابو القاسم حسكانى درج 2 شواهد التنزيل ص 3 گويد خبر داد ما را ابو بكر تميمى و ابو بكر مسكرى گفتند خبر داد ما را ابو بكر بن مقرى از اسماعيل بن عباد بصرى از عباد بن يعقوب از فضل بن قاسم از سفيان ثورى از زبيد از مره از عبد اللَّه ( بن مسعود ) كه او ميخواند :
و كفى اللَّه المؤمنين القتال بعلى بن ابى طالب ، حاكم مذكور حديث مزبور را به چند طريق نقل كرده است و در قصّه فتح جنگ احزاب گويد :
ما را خبر داد و الدم از ابو حفص عمر بن احمد بن عثمان در بغداد ، از على بن محمد بن احمد عسكرى از محمد بن عثمان از احمد بن طارق از عمرو بن ثابت از پدرش از جدش حذيفه ، گويد : چون روز خندق شد عمرو ابن عبد ود از خندق عبور كرد و آمد در مقابل لشگر پيامبر ( ص ) ايستاد و مبارز خواست .
پس پيامبر ( ص ) فرمود اى مردم كدام يك از شما به نبرد عمرو ميرود پس هيچكس جز على بن ابى طالب ( ع ) برنخاست پس پيامبر ( ص ) فرمود بشين يا على و براى بار دوم فرمود كدام از شما بجنگ عمرو ميرود باز احدى برنخاست جز على ( ع ) بلند نشد باز پيامبر ( ص ) فرمود بنشين يا على و براى مرتبه سوم فرمود در اين دفعه هم جز على كسى از جا حركت نكرد پس گفت من آمادهام كه به جنگ او روم ، پس پيامبر ( ص ) او را طلبيد و فرمود او عمرو بن عبد ود است ، عرض كرد و من على بن ابى طالبم ، پس