پس چون روز احد شد و مسلمين فرار نمودند گفت بار خدايا من اعتذار ميجويم از آنچه را كه اين جماعت يعنى مسلمين نمودند و بيزارم بسوى تو از آنچه را كه اين گروه مشركان آوردهاند ، آن گاه پيش روى كرد ، پس سعد نزديكى احد به او برخورد نمود و گفت من با تو هستم ، سعد گفت من نتوانستم آن طور كه او پيكار كرد نمايم ، پس بر زمين افتاد و در بدن او ديده شد 87 زخم شمشير و نيزه و تير ، ما گفتيم در باره او و يارانش نازل شد :
فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ
.
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ
و برخى از ايشان كسى است كه انتظار شهادت مىبرد ، بخارى آن را در صحيح خود از محمد بن سعيد خزاعى از عبد - الاعلى از حميد بن انس روايت نموده است .
محمد بن اسحاق گويد :
فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ
آنهايى هستند كه در روز بدر و احد شهيد شدند .
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ
آنچه را كه خدا وعده داده از يارى و نصرت مسلمين يا شهادت بر آنچه كه يارانش شهيد شدند و گذشتند .
وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا
يعنى عهدى را كه بسته بودند با خداى خود تغيير ندادند چنانچه منافقين تغيير دادند .
ابن عباس گويد :
فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ
حمزة بن عبد المطلب عليهما - السلام و افرادى كه با آن جناب كشته شدند و اسّ بن النضر و يارانش مى باشند .
و كلبى گويد : پيمان و عهد خويش را به سبب صبر و بردبارى تغيير نداده و آن را بوسيله فرار نشكستند ، و حاكم ابو القاسم حسكانى باسنادش