تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 494

مساهمون:

ص٤٩٤
شيطانست ، پس خداوند تشبيه فرمود ميوه اين درخت را به چيزى كه زشتى آن در دلهاى مردم مستقر است . راجز گويد :
ابصرتها تلتهم الثعبانا * شيطانه تزوّجت شيطانا
ديدم او را كه اژدهايى او را مىبلعيد و از بد منظرى و زشتى صورت ديوى بود كه با ديو ديگرى آميخته بود . و ابو النجم گويد :
الرأس قمل كلّه و صئبان * و ليس فى الرجلين الّا خيطان
و هى التي يفرغ منها الشيطان در تمام سرش شپش و رشك پر بود و در دو پايش جز دو ريسمان باريك چيز ديگرى نبود و او همان زنيست كه شيطان از زشتى او ناراحت و بيطاقت مىشود . و امراء القيس گويد :
أ تقتلنى و المشرفى مضاجعى * و مسنونة زرق كانياب اغوال
آيا مرا ميكشى و حال آنكه شمشير من پهلوى من در خوابگاه من و نيزه تيز و كبود من مانند دندانهاى ديوهاست و غولها ، پس تشبيه نمود نيزه‌هاى خود را از تيزى بدندانهاى غولان و كسى نگفت كه او غول را ديده است ، و اين گفته ابن عباس و محمد بن كعب قرظى است . و جبائى گويد : بدرستى كه خداى تعالى خلقت شياطين را در آتش بد شكل و زشت و حتى اگر بيننده‌اى از بندگان ايشان را به بيند هر آينه - وحشت كند از ايشان و براى همين تشبيه فرموده است بسرهاى شياطين .
فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْها
الْبُطُونَ
يعنى اهل آتش از ميوه اين درخت مى خورند .
فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ
يعنى شكمهاى خود را پر ميكنند از آن