[ سوره يس ( 36 ) : آيات 66 تا 70 ]
وَ لَوْ نَشاءُ لَطَمَسْنا عَلى أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّراطَ فَأَنَّى يُبْصِرُونَ ( 66 ) وَ لَوْ نَشاءُ لَمَسَخْناهُمْ عَلى مَكانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطاعُوا مُضِيًّا وَ لا يَرْجِعُونَ ( 67 ) وَ مَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَ فَلا يَعْقِلُونَ ( 68 ) وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ وَ ما يَنْبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ وَ قُرْآنٌ مُبِينٌ ( 69 ) لِيُنْذِرَ مَنْ كانَ حَيًّا وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكافِرِينَ ( 70 )
ترجمه :
66 - اگر بخواهيم بيگمان ديدگان ايشان را كور گردانيم پس بسوى راه پيشى گيرند پس چگونه آن را ميبينند .
67 - اگر بخواهيم البتّه بر همان جايى كه نشستهاند صورتهاى آنها را ( بيكى از حيوانات ) تغيير ميدهيم و در نتيجه رفتن را نتوانند و نه باز مى گردند .
68 - و هر كه را عمر دراز دهيم او را در آفرينش نگونسار ميگردانيم آيا بخرد در نمىآئيد .
69 - محمد " ص " را شعر نياموختيم و او را شعر گفتن نشايد ، نيست - آنچه به دو فرستاديم جز ارشاد و قرآنى كه بيان كننده احكامست .