[ سوره يس ( 36 ) : آيات 31 تا 35 ]
أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لا يَرْجِعُونَ ( 31 ) وَ إِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ ( 32 ) وَ آيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْناها وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ( 33 ) وَ جَعَلْنا فِيها جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ وَ فَجَّرْنا فِيها مِنَ الْعُيُونِ ( 34 ) لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَ ما عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَ فَلا يَشْكُرُونَ ( 35 )
ترجمه :
31 - آيا كفّار مكّه " ندانستند كه چه بسيار از اهل هر عصرى را پيش از ايشان نابود ساختيم ( و نيز ندانستند كه ) آن هلاك شدگان بسوى بازماندگان بر نمىگردند .
32 - همگان نيستند جز آنكه با هم نزد ما احضار ميشوند .
33 - و زمين مرده كه آن را ( بوسيله باران ) زنده كرديم براى ايشان دليلى است و از آن دانهاى بيرون آورديم كه از آن ميخورند .
34 - و در آن زمين بوستانهايى از درختان خرما و انگور قرار داديم و در زمين بعضى چشمهها بشكافتيم .