تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٠ — صفحة 390

مساهمون:

ص٣٩٠

رونده راه اويند گويد : چون اين جمله را گفت مأمورين يا مردم او را گرفته و نزد سلطان بردند ، پس پادشاه به او گفت آيا تو پيرو آنها شده و ايشان را متابعت كرده‌اى ، پس گفت : وَ ما لِيَ لا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي يعنى و چيست براى من وقتى نپرستم آفريدگارم را كه مرا ايجاد و نعمت خود را بر من ارزانى داشت و مرا هدايت نمود وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ يعنى شما را در روز رستاخيز برميگرداند تا پاداش دهد شما را بكفرتان ، سپس انكار نمود گرفتن بت‌ها و عبادت آنان را و گفت أَ أَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً آيا از غير خدا خدايانى گرفته و آن را بپرستم إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمنُ بِضُرٍّ اگر خدا بخشنده اراده كند نابودى من و زيان زدن به من را . لا تُغْنِ عَنِّي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً يعنى دفع نميكند و منع نمى نمايد شفاعت آنها چيزى را از من و مقصود اينست كه شفاعتى براى آنها نيست تا سودى و نفعى به من برسانند . وَ لا يُنْقِذُونِ يعنى و مرا از اين هلاكت و زيان و ناراحتى خلاص نميكند إِنِّي إِذاً لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ يعنى البتّه اگر من اين كار را بكنم در - انحرافم از حق آشكار ، در گمراهى روشن خواهم بود ، و وجه در اين احتجاج اينست كه مستحق عبادت نيست احدى مگر خداى سبحان كه نعمت دهنده است باصول نعمتها و به چيزى كه نعمت هيچ منعمى برابرى با آن را نتواند . إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ البتّه من ايمان آوردم به پروردگار شما آن خدايى كه شما را آفريد و از عدم و نيستى بوجود آورد . فَاسْمَعُونِ وهب گويد يعنى بشنويد قول مرا و قبول نمائيد آن را . و ابن مسعود گويد : كه حبيب نجّار به پيامبران و رسولان خطاب نموده