و گفت بشنويد اين را از من تا براى من شهادت دهد نزد خداى تعالى گويد :
پس چون قومش اين جمله را از او شنيدند او را چنان پايمال كردند تا مرد پس خدا او را داخل بهشت نمود و او در آنجا زنده و مرزوق است .
قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ
و پس از شهادت به او گفته شد داخل بهشت شو قتاده گويد : او را سنگسار كردند تا او را كشتند .
حسن و مجاهد گويند : چون مردم عازم شدند كه او را بكشند خدا او را به سوى خود بالا برد ، پس او در بهشت زنده است و نمىميرد مگر بفناء دنيا و نابودى بهشت و گويند ، كه بهشتى كه حبيب داخل آن شده نابوديش جايز و ممكن است .
و گفته شده ، كه ايشان او را كشته لكن خداوند سبحان او را زنده و داخل بهشت نمود ، پس چون داخل بهشت شد
قالَ يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِما غَفَرَ لِي رَبِّي
يعنى آرزو كرد و گفت اى كاش قوم من ميدانستند براى چه خداى تعالى او را مغفرت و ثواب فراوان داد تا ايشان هم رغبت و ميل پيدا كنند به مثل آن و ايمان بياورند تا با آن ثواب و آمرزش برسند ، و در تفسير ثعلبى به اسنادش از عبد الرحمن بن ابى ليلى از پدرش از پيامبر ( ص ) روايت شده كه فرمود سبقت گيرندگان امّت سه نفرند كه يك چشم هم زدن كافر نشدند :
1 - على بن ابى طالب ( ع ) 2 - صاحب يس 3 - مؤمن آل فرعون پس ايشان صدّيقون راستگويانند و على عليه السلام از آنها برتر و بالاتر است .
وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ
يعنى قرار داد مرا از داخل شوندگان به بهشت و احترام و اكرام بخشيدن منزلت و مقام بلند است بر وجه تكريم و بزرگداشت ، و در اين دلالت است بر نعمتهاى قبر براى آنكه اين جمله را گفت