شكست و او غش كرد و بر زمين افتاد ، پس بعد از اين هيچكس جرئت نكرد كه بالاى آن كرسى رود .
حسن گويد : در آن روز تصوير و نقّاشى حرام نبود و آن در شريعت پيامبر ما صلّى اللَّه عليه و آله حرام شد ، براى آنكه فرمودند
" لعن اللَّه المصوّرين "
لعنت خدا بر صورتگران و تصويركشان و جايز است كه اين در زمانى مكروه و در زمان ديگرى مباح باشد و خداوند سبحان در قرآن بيان فرمود كه مسيح عيسى بن مريم ( ع ) بامر خدا صورتى از گل ميساخت مانند پرنده .
و ابن عباس گويد : شياطين صورت پيامبران و بندگان را در مساجد بيت المقدس ميساختند تا مردم بايشان اقتدا و تأسى نمايند .
و از حضرت صادق عليه السلام : روايت شده كه فرمود قسم به خدا كه آنها تمثال مردان و زنان نبود بلكه درخت و مانند آن بود « 1 » .
هامش
( 1 ) - مترجم گويد : شيخنا الانصارى در مكاسب محرّمه فرمودند صورتهايى كه داراى جسم است يعنى مجسمههايى كه صاحب روح هستند مثل انسان و حيوان و پرنده باتفاق حرام است ، و لكن ابو على طبرسى صاحب تفسير در سورهء بقره در تفسير گوساله سامرى قائل بعدم حرمت شده و گفته چيزى كه بعنوان عبادت و پرستش مانند بتهاى بت پرستان ميسازند حرام است و شكى در عدم حرمت نگهدارى آن نيست بلكه خريد و فروش آن جايز نيست ، زيرا از سيره مكشوفه از اخبار بسيارى معلوم مىشود وجود اين صورتها در خانههاى مسلمين بدون انكار كنندهاى اگرچه نماز خواندن در اطاقى كه در آن تصوير است مكروه است و پامال كردن آنها كراهتى ندارد مثل قاليها و فرشهاى مصوّر و جواز بقاء آن با حرمت بافتن و ساختن آن جدّا بعيد است اگرچه ممكن است ، و احتياط ترك صورت سازى و مجسّمه سازى است براى شبهه اجماع در حرمت و كراهت ماسواى آن از جاندارها و حمل كردن روايات منع را بر كراهت و بيشتر علماء هم همين نظر را دارند چنانچه در مفتاح الكرامه است .