( وَ جِفانٍ كَالْجَوابِ )
يعنى ظرفهايى مانند حوضهاى بزرگى كه آب در آن ميريزند و جمع ميكنند ، و حضرت سليمان عليه السلام براى ارتش خود در اين پاتيلها و حوضها غذا آماده مينمود زيرا ممكن نبود براى او كه آنها را در پيالهها و كاسههاى معمولى مردم غذا دهد ، براى زيادى آنها .
و بعضى گفتهاند : كه در اطراف هر پاتيل و يكى از آن كاسههاى بزرگ هزار نفر جمع شده و در پيش روى سليمان غذا ميخوردند .
وَ قُدُورٍ راسِياتٍ
قتاده گويد : يعنى ديگهاى بزرگى كه ثابت بود و از جاى خود براى بزرگيشان برداشته نميشدند و آنها در يمن بود .
و بعضى گفتهاند : آنها مانند كوهى بزرگ بودند كه ارتش سليمان با خودشان حمل ميكردند و حضرت سليمان لشكر خود را اطعام ميكرد ، آن گاه خداى سبحان آل داود را ندا كرد و ايشان را فرمان داد تا شكر نعمتهايى كه بر ايشان ارزانى شده از اين نعمتهاى شگفت انگيز بجا آورند براى آنكه نعمت بر سليمان نعمت بر ايشان است ، پس فرمود :
اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً
مجاهد گويد : يعنى گفتيم اى آل داود براى شكر و سپاس نعمتهايى كه بر شما داده شده عمل بطاعت و عبادت خدا نمائيد ، و در اين امر دلالت است بر وجوب شكر نعمت و اينكه شكر طاعت منعم و تعظيم اوست ، و در آن نيز اشاره به اينكه براى نزديكان و نزديكى به پيامبران خداى تعالى اثرى است در قرب و نزديكى برضوان خدا چون كه خدا آل داود عليه السلام را مخصوص بامر شكر فرمود .
وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ
و اندكى از بندگان من شاكرند ، و فرق ميان شكور و شاكر اينست كه شكور كسى است كه مكرّر و پيوسته شكر مىكند ، و