قرائت كردهاند .
دليل قرائت :
صاعقه - ابو على گويد كه : ابو زيد گفته است صاعقه رعد و برقى است كه از آسمان فرود آيد ، ( و صاقعه ) آن چيزى است كه بر سر فرود آيد ، اصمعى گويد :
( صاقعه ) و ( صاعقه ) هر دو به يك معنى است و اصمعى شعرى سروده است كه در آن ميگويد :
( يحكون بالمصقولة القواطع * تشقق البرق من الصواقع ) « 1 »
و اما ( صعقة ) بعضى گويند : مانند زجرة است ، و آن عبارتست از صدايى كه ناشى از صاعقه مىباشد .
بعضى از رجز خوانان گفتهاند :
( لاح سحاب فرأينا برقه * ثم تدانى فسمعنا صعقه )
قوم نوح - و هر كس ( قوم نوح ) را بكسر خوانده است آن را عطف بر ( و فى موسى ) گرفته است يعنى : ( و فى قوم نوح ) ، و قوله (
وَ فِي مُوسى إِذْ أَرْسَلْناهُ
) عطف است بر يكى از دو چيز يا عطف است بر (
وَ تَرَكْنا فِيها آيَةً
) ، و فى موسى يا اينكه است عطف است بر قوله (
وَ فِي الْأَرْضِ آياتٌ لِلْمُوقِنِينَ
) و فى موسى ، يعنى : در فرستادن موسى آيات روشنى است ، و نيز در قوم نوح نشانهاى است .
و هر كس قوم نوح را نصب داده و گفته است (
وَ قَوْمَ نُوحٍ
) در نصب آن نيز دو وجه جايز است كه هر دو حمل بر معنى است :
1 - آنكه (
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ
) بمعنى أهلكناهم است ، پس مثل آنكه گفته
هامش
( 1 ) - كه به جاى « صواعق » « صواقع » استعمال نموده است .