حسن گويد : مؤمنان طورى هستند كه وقتى آنان را مىبينى فكر ميكنى بيمار هستند در صورتى كه بيمار نيستند .
عطاء خراسانى گويد : تمام كسانى كه نمازهاى پنجگانه را ميخوانند در اين آيه وارد هستند .
« ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ »
يعنى : آنچه كه در قرآن از وصف آنان گفته شده است همان اوصافى است كه در بارهء آنان در تورات آمده است ، سپس صفت آنان را در انجيل بيان كرده ميفرمايد .
« وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ »
از ضحاك نقل شده است اخرج شطأه يعنى : مانند زرعى كه جوانههاى خود را بيرون داده است .
از مجاهد نقل شده است كه بين اين دو توصيف وقفى نيست ، بلكه معنى اينست كه اين مثل آنان است در تورات و انجيل هر دو ، و معنى آنست كه مانند زراعتى كه جوانههاى خود را بيرون داده است .
« فَآزَرَهُ »
يعنى آن را محكم ساخته و نيرو بخشيده است ، مبرد گفته است يعنى :
اين جوانهها به شاخههاى مادر پيوسته و مانند آنها شده است .
« فَاسْتَغْلَظَ »
يعنى اين زراعت قوت گرفته و رشد نموده است .
« فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ »
يعنى : اين كشت بر ريشهها و شاخههاى استوار گشته بطورى كه جوانهها با اصلهها بيك حد رسيدهاند ، و سوق جمع ساق است ، و معنى آنست كه اين زراعت رشد نهايى خود را يافته است .
« يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ »
يعنى اين زراعت طورى است كه كشاورزان خود را كه آن را كاشتهاند شادمان و شگفت زده نموده است .
واحدى گويد : اين يك مثال است كه خداوند براى حضرت محمد و يارانش ، زده است كه منظور از زراعت حضرت محمد است ، و منظور از جوانهها ياران او و مؤمنين است كه دور او هستند ، كه در ابتداء ضعيف و ناتوان بودند همانگونه كه هر