« مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ »
اينجا خداوند صريحا نام پيامبر را برده است تا هر نوع شك و شبههاى را بر طرف سازد ، در اينجا سخن تمام شده ، سپس خداوند مؤمنين را مورد مدح خود قرار داده ميفرمايد :
« وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ »
حسن گويد : شدت مؤمنين بجايى رسيده بود كه حتى از لباس مشركين دورى ميجستند كه به لباس آنان نچسبد ، و نيز بدنهاى خود را از بدنهاى آنان دور ميگرفتند كه به بدن آنان تماس پيدا نكند ، و مهربانى آنان در بين يكديگر بجايى رسيده بود كه هيچ مؤمنى برادر دينى خود را نميديد مگر آنكه با او روبوسى كرده دست ميداد ، و مثل اين آيه است (
أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ
) يعنى : مؤمنين نسبت به يكديگر متواضع و نسبت به كافران مغرور و سرسخت ميباشند .
« تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً »
اين قسمت از بسيار نماز خواندن آنان و مداومت آنان بر نماز خبر ميدهد .
« يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً »
يعنى : و بدين وسيله از درگاه خداوند زيادى نعمتهايش و رضايت او را ميخواهند .
« سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ »
از ابن عباس و عطيه نقل شده است كه علامت آنان روز قيامت آنست كه محل سجدهء آنان بسيار سفيد خواهد بود .
شهر بن حوشب گويد : محل سجدهء آنان مانند ماه شب چهاردهم خواهد بود .
از عكرمه و سعيد بن جبير و ابى العاليه آمده است كه اثر سجده در پيشانى مؤمنين اثر خاكى است كه جاى مىماند زيرا مؤمنين بر خاك سجده ميكنند نه روى لباس و فرش .
از ضحاك نقل شده است يعنى : زردى چهره و لاغرى و رنجورى مؤمنين اثر سجدهاى آنان است .