زراعتى در اول ضعيف است و سپس قوت يافته رشد مىكند ، همين طور هم مؤمنين بعضى ديگران را يارى نمودند تا آنجا كه قدرت يافته بر كارها مسلط شدند .
« لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ »
يعنى : اينكه خداوند مؤمنين را بسيار و نيرومند ساخته است تا با فراوانى و تظاهر و انفاق و اتحادشان بر طاعت خدا موجب خشم كافران شوند ، سپس خداوند ميفرمايد :
« وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ »
يعنى : خداوند كسانى كه بر ايمان و فرمانبردارى خداوند استقامت ورزيدهاند وعده فرموده است « 1 » .
هامش
( 1 ) - شواهد التنزيل ج 2 صفحهء 182 : ( سعيد بن جبير از ابن عباس روايت مىكند كه در بارهء قوله خداوَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِاز او سؤال شد گفت : در اين باره مردمى از پيامبر پرسيدند و گفتند : يا رسول اللَّه اين آيه در باره چه كسى نازل شده است ؟ حضرت فرمودند : هنگامى كه روز قيامت ميرسد پرچمى از نور سفيد نصب ميگردد آن گاه ندا كنندهاى فرياد مىزند آقاى مؤمنين و همراهانش كه پس از بعثت محمد به او ايمان آوردهاند به پا خيزند ، على بن ابى طالب ( ع ) برميخيزد و پرچمى كه از نور سفيد است بدست او داده مىشود ، كه زير اين پرچم تمامى گذشتگان اولين از مهاجرين و انصار هستند كه ديگران با آنان مخلوط نخواهند شد ، تا آنكه على ( ع ) روى منبرى از نور پروردگار با عظمت قرار ميگيرد ، و تمامى مردم يك يك بر آن عرضه ميشوند و هر كس پاداش و سهم نور خود را بر ميگيرد ، پس از آنكه همگى آمدند به آنان گفته مىشود شما منزلهاى خود را از بهشت دانستيد ، خداوند بزرگ شما ميفرمايد : براى شما نزد آمرزش و پاداشى بزرگ موجود است - يعنى بهشت - آن گاه على بن ابى طالب ( ع ) بر ميخيزد در حالى كه تمام مردم زير پرچم او هستند تا اينكه آنان را وارد بهشت مىكند ، سپس به طرف منبر خود باز ميگردد ، و هم چنان دسته دسته تمامى مؤمنين