از عكرمه و مجاهد است كه نترسيد از آنچه كه از امور آخرت در پيش داريد و غصّهء پشت سر گذاشتهها را از اهل بيت و اولادتان نخوريد .
از عطاء بن ابى رياح است كه نترسيد و به خود اندوه راه ندهيد كه گناهانى انجام دادهايد ، زيرا كه من گناهانتان را خواهم بخشيد .
و نيز گفته شده است كه خوف مربوط بآينده است ، و حزن مربوط بگذشته مىباشد ، و معنى چنين است كه از حوادث آينده نترسيد ، و براى گذشته نيز اندوه نخوريد ، و اين نهايت درجه مطلوب مؤمن است .
( وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ )
يعنى همان بهشت موعودى كه در دنيا به زبان پيامبران الهى بشما مژده داده ميشد .
هامش
( حقّ استقامت ميورزيدند از دست ما آبى گوارا مينوشيدند ، گفتم : چه هنگام فرشتگان بر آنان نازل ميشوند كه « نترسيد و شما را به بهشتى كه وعده داده شدهايد مژده ميدهيم ، و ما در دنيا و آخرت دوستان شما هستيم ؟ فرمودند بهنگام مرگ و روز قيامت )