تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٢ — صفحة 57

مساهمون:

ص٥٧

( فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ) در دنيا كارمان اين بود كه از طرف پروردگار خيرات را بشما ميرسانديم . ( وَ فِي الْآخِرَةِ ) مجاهد گويد : يعنى در آخرت هم از شما جدا نخواهيم شد تا شما را وارد بهشت كنيم . و گفته شده است يعنى : ما در دنيا كارمان نگهبانى از شما با انواع كمكها بود ، و در آخرت با انواع اكرام و پاداش با شما همراهى ميكنيم . و از حضرت صادق ( ع ) روايت شده است كه ما در دنيا دوستان شما هستيم و شما را حفظ ميكنيم ، و بهنگام مردن و در آخرت نيز همراه شما هستيم ( وَ لَكُمْ فِيها ) يعنى : در آخرت . ( ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ ) يعنى : آنچه كه از نعمتها دلتان ميخواهد و آنچه كه از منافع آرزو داريد . ( وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ ) آنچه كه آرزو ميكنيد به آن خواهيد رسيد زيرا خداى بزرگ براى شما چنين خواسته است . از ابن زيد است كه مراد از ما تشتهى انفسكم بقاء است ، زيرا آنان ميل داشتند در دنيا باقى باشند ، يعنى : براى شما در آخرت آن بقايى خواهد بود كه ميل داشتيد ، و براى شما هست آن نعمتهايى كه آرزويش را داشتند . ( نُزُلًا مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ ) يعنى : اين بهشت موعود علاوه بر جلالتى كه خود دارد جلالتى هم از نظر عطا كننده‌اش دارد ، زيرا اين نعمتها عطائى است براى شما و رزقى است از سوى پروردگارى كه بخشندهء گناهان و پوشندهء عيبها است و نسبت به بندگانش مهربان مىباشد ، بنا بر اين در مذاق شما گواراتر بوده