چشيده مىشود و در ذائقهء انسان بد طعم جلوه مىكند ، و سپس نفى كرده است كه اين معنى در بهشت باشد .
و اينكه تنها به متّقين اين بشارت را داده است كه در آخرت مرگ را نخواهند چشيد با اينكه منحصر به آنان نيست و تمام مردم در آخرت ، مرگ نخواهند داشت ؟
علّتش آنست كه اين خبر به صورت مژدهاى است براى متّقين كه يك زندگى سعادتمندانهاى در بهشت خواهند داشت .
ولى آنها كه از نظر شكنجه در حالتى بدتر از مرگ بسر مىبرند ، چنين صفتى بر آنان اطلاق نخواهد شد زيرا آنان هر لحظه با آن عذابهايى كه ميكشند در حال چشيدن طعم ناگوار مرگ هستند .
( إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولى )
بعضى گفتهاند يعنى : بعد از مرگ اوّل ، ديگر مرگى نخواهند ديد .
بعضى گفتهاند يعنى : لكن مرگ اوّل را كه چشيدهاند .
بعضى هم گفتهاند : يعنى : بجز مرگ اوّل مرگى نخواهند داشت و ما نظر خودمان را در اين باره گفتيم .
( وَ وَقاهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ )
يعنى : عذاب جهنّم را از آنان دور ساخته است .
معتزليان كه فرقهاى از اهل سنّت هستند با اين آيه استدلال ميكنند بر اينكه فاسق ملّى هيچگاه از آتش بيرون نخواهند آمد ، زيرا اگر آنان هم جايز باشد كه از آتش در آيند پس آنان نيز مانند متّقين از آتش جهنّم ، دور شدهاند .
جواب اين اشكال آنست كه ممكن است اين آيه مخصوص كسانى باشد