( فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ )
يعنى در بستانهايى هستند كه چشمه سارهايى در آن جريان دارد .
( يَلْبَسُونَ مِنْ سُندُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ )
خطاب به عرب است ، و لذا به آنان چيزهايى را وعده ميدهد كه در نظرشان بسيار مهمّ است ، و همگى آرزوى آن را دارند .
و بعضى هم گفتهاند سندس لباس است ، و استبرق فرش مىباشد .
( مُتَقابِلِينَ )
يعنى : در مجالس روبروى يكديگرند ، نه آنكه پشت به هم كنند .
بعضى هم گفتهاند يعنى : با دوستى و محبّت نسبت به يكديگر ، روى ميآورند ، نه آنكه از روى كينه و دشمنى پشت به يكديگر كنند .
( كَذلِكَ )
يعنى : اين چنين است حالت اهل بهشت .
( وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ )
اخفش گفته است : منظور از آن همان ازدواج معروف است كه گفته مىشود : « زوّجته بامرأة » يعنى : زنى براى او به زوجيّت گرفتم .
ولى ديگرى ميگويد : در بهشت ازدواج به اين معنى نيست ، بلكه به اين معنى كه آنان را با حور العين قرين و همنشين ساختيم .
( يَدْعُونَ فِيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ آمِنِينَ )
يعنى : هر نوع ميوهاى كه بخواهند بىآنكه ترس از بين رفتن يا تمام شدن يا مضرّ بودن آن را داشته باشند از آن درخواست ميكنند .
بعضى هم گفتهاند : يعنى در حالى كه از هر نوع گزندى مانند ترش كردن ، يا بيمار شدن ، و درد كشيدن در امان هستند .
( لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ )
اينجا مرگ را به غذايى تشبيه كرده است كه