( فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ ) يعنى در بستانهايى هستند كه چشمه سارهايى در آن جريان دارد . ( يَلْبَسُونَ مِنْ سُندُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ ) خطاب به عرب است ، و لذا به آنان چيزهايى را وعده ميدهد كه در نظرشان بسيار مهمّ است ، و همگى آرزوى آن را دارند . و بعضى هم گفتهاند سندس لباس است ، و استبرق فرش مىباشد . ( مُتَقابِلِينَ ) يعنى : در مجالس روبروى يكديگرند ، نه آنكه پشت به هم كنند . بعضى هم گفتهاند يعنى : با دوستى و محبّت نسبت به يكديگر ، روى ميآورند ، نه آنكه از روى كينه و دشمنى پشت به يكديگر كنند . ( كَذلِكَ ) يعنى : اين چنين است حالت اهل بهشت . ( وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ) اخفش گفته است : منظور از آن همان ازدواج معروف است كه گفته مىشود : « زوّجته بامرأة » يعنى : زنى براى او به زوجيّت گرفتم . ولى ديگرى ميگويد : در بهشت ازدواج به اين معنى نيست ، بلكه به اين معنى كه آنان را با حور العين قرين و همنشين ساختيم . ( يَدْعُونَ فِيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ آمِنِينَ ) يعنى : هر نوع ميوهاى كه بخواهند بىآنكه ترس از بين رفتن يا تمام شدن يا مضرّ بودن آن را داشته باشند از آن درخواست ميكنند . بعضى هم گفتهاند : يعنى در حالى كه از هر نوع گزندى مانند ترش كردن ، يا بيمار شدن ، و درد كشيدن در امان هستند . ( لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ ) اينجا مرگ را به غذايى تشبيه كرده است كه
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٢ — صفحة 325
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٣٢٥