از : « لا إله الا اللَّه » كلمهاى جاودان در نسل ابراهيم قرار داد ، كه هميشه در نسل او باقى ماند ، و هم چنان در نسل او كسانى كه قائل به توحيد باشند وجود داشته باشد ، و اين معنى از قتاده و مجاهد و سدى است .
بعضى گفتهاند اين كلمه باقيهاى كه ابراهيم آن را گفته است عبارتست از بيزارى از شرك ، كه پس از او در نسلش باقى مانده است .
از حضرت صادق ( ع ) است كه اين كلمهء باقيه امامت است كه در نسل او باقى مانده است .
هامش
( بصير روايت شده است كه از حضرت صادق ( ع ) دربارهء اين آيه پرسيدم« وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ »؟ فرمودند : اين كلمه باقيه امامت است كه خداوند آن را در نسل حسين ( ع ) قرار داده است ، و تا روز قيامت امامت در نسل او باقى خواهد ماند ) .
و نيز در تفسير برهان جلد 4 صفحهء 138 حديث 4 ( هشام بن سالم به حضرت ( ع ) ميگويد : آيا حسن افضل است يا حسين ؟ ميفرمايند : حسن افضل از حسين است ، گفتم : پس به چه دليل امامت بعد از حسين ( ع ) در نسل او قرار گرفت ، ولى در نسل حسن ( ع ) قرار نگرفت ؟ فرمودند : خداوند بزرگ دوست داشت كه سنتى از موسى و هارون را در حسن و حسين عليهما السلام جارى فرمايد ، موسى و هارون در نبوّت شريك بودند همانگونه كه حسن و حسين ( ع ) هر دو امام بودند ، و خداوند نبوّت را در نسل هارون قرار داده است نه در نسل موسى ، با اينكه موسى از هارون افضل بوده است .
گفتم : آيا در يك عصر دو امام ممكن است باشد ؟
فرمودند : نه اين نميشود مگر آنكه يكى از آن دو امام ساكت بوده