35 - تا آنان كه آيات ما را انكار ميكنند بدانند كه راه فرارى ندارند .
قرائت آيات :
اهل كوفه و ابن عامر « جوار » را هنگام وصل و وقف بدون ياء قرائت كردهاند ، ولى بقيه جوار را جوارى با اثبات ياء در وصل خواندهاند ، و ابن كثير و يعقوب در وقف نيز با ياء خواندهاند .
و اهل مدينه و ابن عامر « و يعلم الذين يجادلون » را برفع خواندهاند ، و بقيه « و يعلم » را بنصب خواندهاند .
دليل قرائت :
ابو على گويد : قياس در جواز همان جوارى با اثبات ياء است ، كسانى كه ياء را حذف كردهاند ، گرچه حذف يا در اين موارد خلاف قياس است ولى آن قدر در كلام عرب زياد شده است كه به صورت يك قياس مستمر در آمده است .
و هر كس « يعلم » را برفع خوانده است آن را جملهء مستأنفه گرفته ، زيرا بعد از جزاء شرط آمده است و جاى استيناف است ، و اگر هم بخواهى ميتوانى آن را برفع بخوانى بنا بر اينكه خبر مبتداى محذوف باشد .
و كسانى كه آن را بنصب خواندهاند به اين دليل است كه قبل از آن شرط و جزاء وجود دارد ، و هيچكدام اين دو تركيب واجب نيست ، در شرط مىگويى :
« ان تأتنى و تعطينى اكرمك » بنصب تعطينى كه تقدير چنين است « ان يكن اتيان منك و اعطاء اكرمك » و نصب بعد از شرط هنگامى كه با فاء چيزى را بر آن شرط عطف كنيم بهتر است از نصب بوسيلهء فاء بعد از جزاء شرط ، و اما قول شاعر عرب كه گفته است :