( وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ )
يعنى اى انسانها هر مصيبتى كه بر اقتصاد شما يا بر جانهاى شما وارد مىآيد در اثر گناهانى است كه انجام ميدهيد ، البته خداوند بسيارى از گناهان شما را مىبخشد ، و شما را بخاطر آنها مجازات نميفرمايد .
حسن گفته است : آيه مخصوص است به حدودى كه بعنوان مجازات انسانها استحقاق آن را پيدا ميكنند .
قتاده گفته است : اين آيه اعم از هر مصيبتى است .
از على ( ع ) روايت شده است كه رسول خدا ( ص ) فرمودند : بهترين آيهاى كه در كتاب خدا نازل شده همين آيه است ، يا على : هيچ خراش چوبى ، و هيچ زمين خوردنى نيست مگر آنكه بواسطهء گناهى است كه انسان انجام داده ، و هر گناهى را كه خداوند در دنيا عفو كند ، بزرگترين از آنست كه در آخرت هم انسان را بخاطر آن مجازات فرمايد ، و گناهانى را كه در دنيا مكافات فرموده عادلتر از آنست كه در آخرت انسان را دوباره بخاطر آن بمجازات برساند .
اهل تحقيق گفتهاند : اين آيه گرچه بلفظ عام وارد شده « هر مصيبتى » ولى عموميت ندارد - كه بتوان گفت تمام مصيبتهاى بخاطر گناه است - زيرا مصيبتهاى اطفال و ديوانگان كه تكليفى ندارند ، و نيز مصيبتهاى مؤمنين و اولياء خدا كه گناهى ندارند از اين كل مستثنى خواهند بود ، و نيز پيامبران و امامان هر چند معصوم هستند ولى با مصيبتهايى كه مىبينند آزمايش شده و با صبر بر اين مصائب ترفيع درجه يافته بثوابهاى عظيمى نائل ميگردند .