أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا
( يا قرار دهيم آنان را كه ايمان آوردند ) يعنى آيا ما قرار مىدهيم آنان را كه خدا را تصديق كرده و به رسولان او ايمان آوردند
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
( و عمل كردند به صالحات ) و طاعات
كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ
( مانند فساد كاران در زمين ) و عمل كنندگان به گناهان .
أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ
( يا قرار مىدهيم پرهيزكاران را مانند تباه - كاران ) يعنى آيا ما پرهيزكاران را كه از معاصى خداوند به جهت ترس از مجازات پرهيز كردهاند مانند فاجران كه طاعات را ترك كرده و مرتكب معاصى شدهاند قرار مىدهيم ؟ ! هرگز چنين نخواهد بود ! ! سپس خداوند پيامبر خود را مورد خطاب قرار داده و مىفرمايد :
كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ
( كتابى است نازل كرديم بر تو مبارك است ) يعنى اين قرآن كه بر تو نازل كرديم داراى منافع بسيار است هر كه به آن معتقد شود خواهد فهميد كه چه اندازه خداوند به او نعمت ارزانى داشته است .
لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ
( تا تدبّر كنند در آيات آن ) يعنى بايد مردم در آن انديشه كنند و از مواعظ آن پند گيرند .
وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ
( و بايد پند گيرند صاحبان خرد ) يعنى عقلايى كه مورد خطاب اين آيه مىباشند
.