[ سوره ص ( 38 ) : آيات 11 تا 15 ]
جُنْدٌ ما هُنالِكَ مَهْزُومٌ مِنَ الْأَحْزابِ ( 11 ) كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتادِ ( 12 ) وَ ثَمُودُ وَ قَوْمُ لُوطٍ وَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ أُولئِكَ الْأَحْزابُ ( 13 ) إِنْ كُلٌّ إِلاَّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقابِ ( 14 ) وَ ما يَنْظُرُ هؤُلاءِ إِلاَّ صَيْحَةً واحِدَةً ما لَها مِنْ فَواقٍ ( 15 )
ترجمه :
لشكرىاند در آنجا شكست خورده از احزاب . تكذيب كرد پيش از ايشان ، قوم نوح و عاد و فرعون صاحب ميخها . و ثمود و قوم لوط و اصحاب ايكه ايشانند احزاب . نبودند همه مگر تكذيب كردند رسولان را ، پس حق شد عقاب . و نظر نكنند اينان مگر فرياد واحدى را ، نيست براى آن رجوعى .
قرائت :
اهل كوفه غير از « عاصم » ( من فواق ) با ضمّ خواندهاند و ديگران به فتح خواندهاند ، و اين دو لغت مانند ( قصاص ) به فتح و ( قصاص ) به ضمه مىباشد و آن از باب ( افاقه ) و هوشيارى است و برخى گفته ( فواق ) به فتح اول به معنى راحتى و به ضم اول به معنى مهلت و انتظار است . و اين قول « ابو عبيده » و « فراء » مىباشد .
اعراب
جُنْدٌ ما هُنالِكَ
- لفظ ( ما ) زايد است و ( جند ) مبتداء بوده و خبرش ( مهزوم ) مىباشد و ( هنا لك ) صفت براى ( جند ) است .