بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذابِ
( بلكه هنوز نچشيدهاند عذاب مرا ) و اين سخن ، هشدارى است بر ايشان ، و مقصود اين است كه ايشان به زودى عذاب مرا خواهند چشيد .
سپس خداوند از انكار نبوت ايشان پاسخ گفته و مىفرمايد :
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ
( يا نزد ايشان است خزينههاى رحمت پروردگارت ) يعنى آيا كليدهاى نبوت و رسالت مگر به دست ايشان است تا هر جا كه بخواهند بگذارند ؟ ! ، يعنى نبوت به دست ايشان نبوده بلكه به دست خداوند است كه :
الْعَزِيزِ
( عزيز ) است در ملكش
الْوَهَّابِ
( بخشاينده ) است ، يعنى بخششها و عطاياى او زياد بوده و طبق مصالح ، به هر كه بخواهد مىدهد ، و از بندگانش هر كه را بخواهد به پيامبرى انتخاب مىكند . و اين ، مانند قول خداوند است كه مىفرمايد :
( وَ لَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلى عِلْمٍ عَلَى الْعالَمِينَ )
، « و همانا به حقيقت برگزيديم ايشان را با علمى بر جهانيان - دخان - 32 » .
أَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما
( يا بر ايشان است ملك آسمانها و زمين و ميان آن دو ) تا مهيا شده و خداوند را از مرادش مانع شوند ! .
فَلْيَرْتَقُوا
( پس بالا روند ) يعنى اگر چنين ادعايى دارند پس بالا بروند .
فِي الْأَسْبابِ
( در اسباب ) يعنى در درهاى آسمان و راههاى آن . از « مجاهد و قتاده » .
برخى گفتهاند : مراد از اسباب حيلهها مىباشد ، يعنى در اسباب رسيدن به آسمانها حيله كنند تا وحى را بياورند و آن كه مىخواهند براى آن .
انتخاب كنند
.