[ سوره ص ( 38 ) : آيات 1 تا 5 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
ص وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ ( 1 ) بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَ شِقاقٍ ( 2 ) كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنادَوْا وَ لاتَ حِينَ مَناصٍ ( 3 ) وَ عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ وَ قالَ الْكافِرُونَ هذا ساحِرٌ كَذَّابٌ ( 4 )
أَ جَعَلَ الْآلِهَةَ إِلهاً واحِداً إِنَّ هذا لَشَيْءٌ عُجابٌ ( 5 )
ترجمه :
ص ، و سوگند به قرآن صاحب ذكر . بلكه آنان كه كافر شدند در سركشى و ستيزند . بسا هلاك كرديم پيش از ايشان از قرنى ، پس ندا كردند و نبود هنگام گريز . و عجب داشتند كه بيايدشان بيم دهندهاى از ايشان و گويند كافران ، اين جادوگر و دروغگوست . آيا خدايان را خداى واحدى قرار داد همانا اين است چيز شگفت .
قرائت
ص - در ميان قرائتهاى قليل ، قرائت « ابى بن كعب » و « ابن ابى اسحاق » است كه ( صاد ) را به كسر ( دال ) خواندهاند و توجيه در قرائت ايشان به دو وجه است ، اول اين كه كسرهء ( دال ) به جهت ( التقاء ساكنين ) است ، دوم اين كه ( صاد ) را از ( مصاداة ) بگيريم و آن به معنى ( معارضه )