زود فرا رسيدن عذاب ما را طلب مىكنيد .
فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ
( پس زمانى كه نازل شود بساحت ايشان پس بد باشد بامداد بيم شدگان ) يعنى چون به آستانه و فضاى وسيع خانهء ايشان عذاب نازل شود .
عادت عرب اين بود كه به هنگام بامداد به خانهء دشمن براى غارت يورش مىآوردند و خداوند نيز اقوام و ملل را هنگام صبح دچار عذاب ميكرده است و آيهء فوق نيز بر اساس عادت مردم گفته شده است و خداوند مىفرمايد :
( ان موعدهم الصبح أ ليس الصبح بقريب ) ، « همانا وعدهء ايشان صبح است آيا صبح نزديك نيست ؟ - هود - 81 »
وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
( و روى گردان از ايشان تا هنگامى و بنگر پس به زودى مىنگرند ) تفسير اين آيه گذشت و اين كه اين جملات تكرار شده به جهت تأكيد است ، و شايد يكى از اين آيات راجع به عذاب دنيا و ديگرى راجع به عذاب آخرت مىباشد . يعنى در كار خود با بصيرت باش كه ايشان نيز به زودى در كار خود بصيرت پيدا مىكنند هنگامى كه اين بصيرت ايشان را سودى ندهد .
سپس خداوند خود را از آنچه وصف مىكند و بهتان ميگويند منزه كرده و مىفرمايد :
سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
( منزه است پروردگارت ، پروردگار عزت از آن چه وصف مىكنند ) يعنى منزه است خداوندت و پروردگارت كه مالك عزت است ، عزيز مىكند از پيامبران و اولياء آنكه را بخواهد ، كسى مالك عزت دادن به كسى غير از خداوند نمىباشد ، پس منزه است خداوند از آنچه وصف مىكنند كه لايق او نيست ، كه مىگفتند خداوند اولاد و شريك اتخاذ كرده است .
وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ
( و سلام بر مرسلان ) يعنى سلامت و امان باشد براى انبياء از اين كه دشمنانشان بر آنان پيروز شوند .