است .
و حجت قرائت دوم اين است كه ( اللَّه ربّكم ) جملهء مستأنفه مىباشد .
ال ياسين - « ابن عامر » و « نافع » و « رويس » از « يعقوب » كلمهء ( آل يس ) را به فتح الف و كسر لام كه از ( ياسين ) جدا است خواندهاند و ديگران ( الياسين ) را به كسر الف و سكون لام متصل به ( ياسين ) خواندهاند .
« ابو على » گويد حجت در قرائت اول اين است كه در قرآن ( ال ) از ( ياسين ) جدا آمده است ، بنا بر اين ( ال ) تصغيرش ( اهيل ) خواهد بود .
« زجاج » گويد وجه قرائت دوم اين كه كلمهء ( الياسين ) جمع ( الياس ) است كه به معنى الياس و امت الياس است ، چنان كه در نسبت گروهى به شخصى جمع بسته مىشود و مىگويند ( مهلّبين ) يعنى پيروان ( مهلب ) .
وجه ديگرى نيز وجود دارد و اين است كه ( الياس ) و ( الياسين ) دو لغت مترادف مانند ( ميكائيل ) و ( ميكال ) مىباشد .
اعراب
سلام - اين لفظ در تمام آيات گذشته مبتداء بوده و جار مجرور پس از آن خبر مىباشد و جملتاً در محل مفعول براى فعل ( تركنا ) مىباشد و اگر ( تركنا ) عمل در خود لفظ مىكرد بايد ( سلاماً ) خوانده مىشد .
ممكن است تقدير چنين باشد ( و تركنا عليه فى الآخرين الثناء الحسن ) كه مفعول حذف شده و ابتداء به ( سلام ) شده است .
« قصهء الياس »
تفسير
خداوند پس از داستان ابراهيم به قصهء ( الياس ) پرداخته و مىگويد :
وَ إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
( و همانا الياس از مرسلان است ) . در شخص