إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ لا تَتَّقُونَ
( گاهى كه گفت به قوم خود آيا نمىپرهيزيد ) از عذاب و بلاى خداوند به اينكه دستورهاى او را انجام داده و از گناهانش پرهيز كنيد .
أَ تَدْعُونَ بَعْلًا
( آيا بعل را مىخوانيد ) « عطا » گويد : « بعل » بتى بوده كه آنان از طلا ساخته و به آن عبادت مىكردند . « عكرمه » ، « مجاهد » ، « قتاده » و « سدى » گويند : « بعل » به لغت اهل « يمن » به پروردگار و بزرگ و آقا گفته مىشود ، پس تقدير چنين مىشود ! ( آيا پروردگارى را غير از خداوند مىخوانيد )
وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ
( و وا مىگذاريد بهترين آفريدگان را ) يعنى آيا ترك مىكنيد عبادت و پرستش بهترين خالقان را ؟ .
اللَّهَ رَبَّكُمْ
( خداوند است پروردگار شما ) يعنى خالق و رازق شما اوست كه سزاوار عبادت است .
وَ رَبَّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ
( و پروردگار پدران پيشين شما ) و خلق كنندهء پدران و اجداد شما مىباشد .
فَكَذَّبُوهُ
( پس تكذيب كردند او را ) در آنچه ايشان را مىخواند و تصديقش نكردند .
فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
( پس ايشان احضار شدگان ) براى حساب يا براى عذاب و آتش .
إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
( مگر بندگان خالص شدگان خداوند ) از ميان ايشان خداوند استثناء و جدا كرده است آنان را كه عبادت خود را خالص براى خداوند انجام دادند .
وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ
( و گذارديم براى او در آخر ان ) در اين جمله دو قول بود كه گفته شد .
سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ
( سلام بر الياسين )