[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 18 تا 20 ]
وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَناجِرِ كاظِمِينَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ ( 18 ) يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ ( 19 ) وَ اللَّهُ يَقْضِي بِالْحَقِّ وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَقْضُونَ بِشَيْءٍ إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ( 20 )
ترجمه :
و بترسان ايشان را از روز نزديك ، زمانى كه دلها نزد گلوگاه است ، خشم فرو برنده باشند ، نيست براى ستمكاران دوستى و نه شفاعت كنندهاى كه اطاعت شود . مىداند خيانت چشمها را و آنچه در سينهها پنهان است . و خداوند حكم كند به حق و آنان كه مىخوانند غير از او را حكم نمىكنند به چيزى ، همانا خداوند شنوا و بينا است .
قرائت :
يدعون - « نافع » و « هشام » از « ابن عامر » ( تدعون ) به ( تا ) قرائت كرده و گفتهاند كه تقدير چنين است كه : ( اى محمد بگو بر ايشان آن كه را به غير از خدا مىخوانيد ) .
و ديگران ( يدعون ) به ( يا ) خوانده و گفتهاند مراد ، إخبار از افراد غايب است .
شرح لغات :
آزفه - به معنى چيز نزديك است ، گفته مىشود ( ازف الامر ) يعنى نزديك